Skrivar tú trygging verður eisini leitað eftir øðrum endingum av orðinum sum t.d. tryggingar og tryggingarvirksemi.
Skrivar tú ?trygging verður leitað eftir orðum sum t.d. lívstrygging og lívstryggingar.
Skrivar tú ”trygging” verður einans leitað eftir júst hesum sniðnum av orðinum.
10. mai 2000Nr. 68
Løgtingslóg um broyting í løgtingslóg um ferðslu
Samsvarandi samtykt Løgtingsins staðfestir og kunnger løgmaður hesa løgtingslóg:
§ 1. Í løgtingslóg um ferðslu, smb. løgtingslógarkunngerð nr. 14 frá 2. mars 1988, sum seinast broytt við løgtingslóg nr. 59 frá 20. mai 1996, verða gjørdar hesar broytingar:
1. § 2, VIII, verður orðað soleiðis:
“Lyktatendringartíðin: Tíðin frá sólsetri til sólarris og annars tá nýtsla av lyktum akfarsins er neyðug, orsakað av myrkri, mjørka, támi, regni ella líknandi vánaligum sýnis- ella ljósviðurskiftum, antin fyri at akfarið gerst sjónligt fyri øðrum ferðandi, ella fyri at geva føraranum nóg stóra sjónarvídd.”
2. Í § 10, stk. 1, verður “løgmálaráðið” broytt til: “ferðslumálaráðið í Danmark”.
3. § 15, 2. og 3. pkt., verður strikað.
4. Í § 16, stk. 1, verður “1,20 ‰” í tveimum førum broytt til: “0,80 ‰”.
5. Í § 16, stk. 3, verður “0,80 ‰” í tveimum førum broytt til: “0,50 ‰ “.
6. Aftaná § 16 a verður sett:
“Brúk av fartelefon og øðrum teleútbúnaði
§ 16 b. Førari av akfari má ikki, meðan hann koyrir, brúka handhildna fartelefon.
Stk. 2. Landsstýrismaðurin kann áseta nærri reglur um nýtslu av øðrum teleútbúnaði ella líknandi undir koyring.”
7. Í § 18 verður sett sum stk. 10:
“Stk. 10. Landsstýrismaðurin kann áseta, at tær av ferðslumálaráðharranum í Danmark givnu ásetingarnar um heilsuligu krøvini fyri útgevan og endurnýggjan av koyrikortum heilt ella partvíst skulu galda her í landinum. Ásetingarnar verða ikki kunngjørdar.”
8. Yvirskriftin til § 18 a verður broytt soleiðis:
“Koyrikort til traktor, motoramboð og lítla motorsúkklu”
9. Í § 18 a verður sett sum stk. 4:
“Stk. 4. Motorsúkkla við slagvolumen uppá ikki yvir 50 cm3 og við eini konstruktivt ásettari ferð upp á í mesta lagi 45 km/t má einans førast av persónum, sum hava fingið koyrikort til bil ella motorsúkklu.”
10. Í § 18 c, stk. 3, verður “Hevur persónur mist koyrirættindini” broytt til: “Er persónur frádømdur koyrirættin treytaleyst”.
11. Í § 18 c, stk. 3, verður “leiðbeinandi” á tveimum støðum broytt til: “eftiransandi”.
12. Í § 18 c, stk. 3 verður sett inn eftir pkt. 1:
“Er persónur frádømdur koyrirættin treytaleyst orsakað av rúsdrekka- ella promillukoyring, kann hann, tá ið frádømutíðin er umliðin, einans afturvinna koyrirættin aftaná nýggja koyrifrálæru, og tá ein eftiransandi koyriroynd er staðin.”
13. Í § 18 c, stk. 3, verður aftaná “Hevur hin dømdi” sett inn: “í øðrum førum enn teim í pkt. 2 nevndu”.
14. Í § 18 c verður sett sum nýtt stk. 4:
“Stk. 4. Er persónur frádømdur koyrirættin treytað, skal hann innan eina freist, sum verður ásett av Bileftirlitinum, til eina eftiransandi koyriroynd. Koyrirætturin verður tikin, um viðkomandi ikki stendur royndina ella letur vera við at fara til hana. Eftiransandi roynd verður ikki kravd, um so er, at hin dømdi hevur staðið eina koyriroynd aftaná tilburðin, sum var orsøk til frádømingina.”
Stk. 4 og stk. 5 verða hereftir stk. 5 og stk. 6.
15. § 18 c, stk. 4, sum verður stk. 5, verður orðað soleiðis:
“Stk. 5. Landsstýrismaðurin setir reglur um innihaldið í koyrifrálæruni í sambandi við endurvinning av koyrirættinum aftaná eina treytaleysa frádøming, smb. stk. 3, 2. pkt., og um eftiransandi koyriroynd, herundir um afturtøku av koyrirættinum smb. stk. 4, og um gjaldið fyri royndina.”
16. § 27 verður orðað soleiðis:
“§ 27. Eingin má leypa av ella upp á eitt akfar, sum er í gongd, ella uppihalda sær á gáttini á akfari ella líknandi, uttan at tað er serliga góðkent til hetta.
Stk. 2. Sleta, handvognur ella líknandi má ikki heingjast aftur úr akfari. Tann, sum stendur á skíðum, skoytum, rulluskoytum ella líknandi, má ikki togast av akfari.
Stk. 3. Á vegi má ikki koyrast á rullubretti ella líknandi ella gerast hálku- ella skreiðibreytir. Á vegi, sæð burtur frá vegi, sum er merktur sum spæligøta, má ikki spælast ella spælast bólt, ferðsluni til bága.”
17. Í § 30 a, stk. 2, verður sett sum pkt. 2:
“Í fjølbygdum øki kann á líknandi hátt ásetast ein lægri hámarksferð fyri eitt nærri avmarkað øki.”
18. Í § 30 a verður sett sum nýtt stk. 3:
“Stk. 3. Fyri eitt vegastrekki kann ásetast ein hægri hámarksferð enn hægstamarkið fyri ferð, um so er, at umstøðurnar, herundir fyrilitini fyri aðrari ferðslu, loyva tí, og avgerandi ferðslutrygdarlig fyrilit ikki tala ímóti.”
19. § 30b verður orðað soleiðis:
“§ 30 b. Fyri bussar, hvørs loyvda totalvekt er yvir 3.500 kg., og liðbussar má ferðin óansæð § 30a ongantíð fara upp um 70 km/t. Í fjølbygdum øki má ferðin ikki fara upp um 50 km/t, sjálvt um ein hægri staðbundin hámarksferð er ásett.
Stk. 2. Fyri aðrar bilar, hvørs loyvda totalvekt er yvir 3.500 kg (lastbilar), og fyri vognarøð, samansett av einum lastbili ella bussi, hvørs loyvda totalvekt er yvir 3.500 kg, og einum skrásetingarskyldugum, viðfestum akfari, má ferðin óansæð § 30a ongantíð fara upp um 70 km/t. Í fjølbygdum øki má ferðin ikki fara upp um 50 km/t, sjálvt um ein hægri staðbundin hámarksferð er ásett.
Stk. 3. Fyri bilar við eini loyvdari totalvekt upp á ikki yvir 3.500 kg má ferðin hóast § 30a ongantíð fara upp um 70 km/t, um viðfestur er vognur, leguvognur ella skrásetingarskyldugt, viðfest amboð, herímillum húsvognur.
Stk. 4. Fyri bilar, ið hava viðfest eitt ikki skrásetingarskyldugt amboð, og fyri traktorar og motoramboð má ferðin óansæð § 30a ongantíð fara upp um 30 km/t.
Stk. 5. Fyri motordrivið akfar ella vognarøð við einum ella fleiri hjólpørum við massivari hjólklæðing má ferðin óansæð § 30a ongantíð fara upp um 15 km/t.
Stk. 6. Tá motordrivið akfar verður skrásett ella góðkent, kann serligt, lægri hægstamark setast fyri ferð, um so er, at tess tilgerð ger tað neyðugt.
Stk. 7. Landsstýrismaðurin kann, um viðurskiftini tala fyri hesum, seta hægri hámarksferð enn fyrisett eftir stk. 1-5, galdandi fyri serlig sløg av akførum, um so er, at ferðslutrygdarligar ella akfarstekniskar grundir ikki tala ímóti hesum.”
20. § 33 a, stk. 2, nr. 3-4, verður orðað soleiðis:
“3) soleiðis at atgongd til annað akfar verður tarnað, ella at hetta ikki kann førast frá staðnum,
4) út fyri brandkranar ella”.
21. Í § 33 a, stk. 2, verður sett inn sum nýtt nr. 5:
“5) á akbreytini á høvuðsvegum uttan fyri fjølbygt øki”.
22. § 35, stk. 4, 3. pkt., og stk. 5 verður strikað.
Stk. 6-8 verða hereftir stk. 5-7.
23. §§ 35 a-c verða strikaðar og í staðin sett:
“§ 35 a. Tá koyrt verður uttan fyri lyktatendringartíðina, skulu nærljós (stutt ljós) nýtast á motordrivnum akførum. Tá koyrt verður við motoramboðum, er hetta bert galdandi, um motoramboðið er útgjørt við nærljóslyktum. Í staðin fyri nærljós kunnu nýtast serlig koyriljós.
Stk. 2. Ásetingin í stk. 1 verður ikki nýtt, tá koyrt verður við akførum, sum eru í gerð ella undir umvæling.
Stk. 3. § 35, stk. 6, er eisini galdandi undir koyring uttan fyri lyktatendringartíðina.
§ 35 b. Akfør, sum ikki skulu hava lyktir, skulu í lyktatendringartíðini vera merkt eftir ásetingum, sum landsstýrismaðurin fyriskipar.
Stk. 2. Landsstýrismaðurin kann áseta reglur um merkingar av reiðfólki.
§ 35 c. Er akfar í lyktatendringartíðini steðgað ella parkerað á vegi, skal støðuljós (parkeringsljós), baklyktir og nummarspjaldraljós vera tendrað. Landsstýrismaðurin kann áseta reglur um, at eisini aðrar lyktir enn tær, sum nevndar eru í 1. pkt., skulu ella kunnu vera tendraðar.
Stk. 2. Akfar, sum ikki skal vera útgjørt við lyktum, skal, tá ið tað í lyktatendringartíðini er steðgað ella parkerað á vegi, vera merkt eftir reglum, sum landsstýrismaðurin ásetir.
Stk. 3. Aðrar lyktir enn tær, sum stk. 1 og 2 fata um, er ikki loyvt at hava tendraðar.
Stk. 4. Er motordrivið akfar, ið ikki er longri og breiðari enn ávikavist 6 m og 2 m, parkerað fram við vegjaðaranum í fjølbygdum øki, nýtist tað einans at hava støðuljós (parkeringsljós) og baklykt inn móti miðjuni á vegnum tendraðar, uttan so, at akfarið er koplað aftrat øðrum akfari. Landsstýrismaðurin kann áseta reglur um, at serlig síðulykt verður nýtt ístaðin.
Stk. 5. Tá ið samankoplað akfør steðga ella verða parkerað, hevur ásetingin í § 35, stk. 1, pkt. 2 gildi.
§ 35 d. § 35c hevur ikki gildi, um vegurin hevur so gott ljós, at akfarið skilliga sæst nóg langt burturi, ella um tað er steðgað ella parkerað á parkeringsplássi ella øðrum øki, ið er merkt av til parkering.
Stk. 2. Ljós nýtist heldur ikki at vera tendrað á tvíhjólaðari súkklu, tvíhjólaðari súkklu við hjálpimotori (prutli) ella tvíhjólaðari motorsúkklu við ongum síðuvogni, um so er, at akfarið verður sett uttast við vegjaðaran.”
24. Aftaná § 36 a verður sett:
“§ 36 b. Húsvognur má ikki nýtast til flutning av persónum.”
25. Aftaná § 41 verður sett sum yvirskrift yvir § 42:”Trygdarútgerð”, og verður § 42 orðað soleiðis:
“§ 42. Um sæti í einum bili ella tríhjólaðari motorsúkklu hevur trygdarbelti, skal hetta undir koyring nýtast av tí persóni, sum í sætinum situr. Ferðandi á baksetrinum í bilum skulu, um sæti við trygdarbelti er tøkt á baksetrinum, nýta hetta sæti.
Stk. 2. Børn, sum eru fylt 3 ár, men enn ikki 7 ár, kunnu ístaðin fyri trygdarbelti nýta barnastól. Saman við trygdarbeltinum kann selakoddi nýtast.
Stk. 3. Børn undir 3 ár skulu undir koyring í bili til í mesta lagi 9 persónar við førara og í bili við einari loyvdari totalvekt upp á ikki yvir 3.500 kg nýta trygdarbelti, barnastól ella aðra trygdarútgerð, tillagað hæddini og vektini á barninum. Skyldan at nýta serliga tillagaða trygdarútgerð er ikki galdandi, um so er, at barnið situr á baksetrinum, og eingin trygdarútgerð er tøk til barnið.
Stk. 4. Skyldan at nýta trygdarútgerð er ikki galdandi undir bakking ella undir koyring á parkeringsplássi, bensinstøð, verkstaðarøki ella undir líknandi viðurskiftum.
Stk. 5. Landsstýrismaðurin kann seta reglur, sum loysa ávísar persónar frá skylduni at nýta trygdarbelti. Landsstýrismaðurin kann harumframt seta reglur, sum undantaka frá skylduni at nýta trygdarbelti fyri serstøk sløg av koyring.
Stk. 6. Bilførarin skal ansa eftir, at ferðandi, sum ikki eru fylt 15 ár, nýta trygdarútgerð sambært stk. 1-3.”
26. § 43, stk. 3, verður strikað.
Stk. 4-5 verða hereftir stk. 3-4.
27. § 47, stk. 4, verður orðað soleiðis:
“Stk. 4. Ásetingar um ferðmørk eftir § 30a, stk. 2 og 3 verða gjørdar av løgregluni við samtykki frá vegamyndugleikunum.”
28. §§ 58-58 e verða strikaðar og ístaðin sett:
“VII Revsing v.m.
§ 58. Rúsdrekkakoyring við motorakfari, traktori ella motoramboði verður revsað við sekt. Hevur alkoholnøgdin í blóðinum undir koyringini ella aftaná verið oman fyri 2,00 ‰, er revsingin varðhald ella fongsul upp til 1 ár. Sama er galdandi, um alkoholnøgdin í blóðinum í ella aftaná tíðarbilið, sum nevnt er í § 16, stk. 1, pkt. 2, er farin upp um 2,00 ‰.
Stk. 2. Revsingin eftir stk. 1, pkt. 1, kann hækka til varðhald ella fongsul í upp til 1 ár, um førarin
1) áður er dømdur fyri rúsdrekka- ella promillukoyring,
2) verður funnin sekur í fleiri tilburðum av rúsdrekka- ella promillukoyring, ella
3) við stórum fyrilitaloysi fyri ferðslutrygdini hevur volt fólki ella luti skaða ella elvt til vanda fyri tí.
Stk. 3. Promillukoyring verður revsað við sekt. Sama er galdandi fyri rúsdrekkakoyring við prutli. Er hin seki áður dømdur fyri rúsdrekka- ella promillukoyring, kann revsingin hækka til varðhald ella fongsul í upp til 1 ár.
Stk. 4. Brot á § 15, § 18, stk. 1, § 18a, stk. 1 og stk. 4, og § 26, stk. 1, verður revsað við sekt ella, um umstøðurnar eru herðandi, við varðhaldi ella fongsli í upp til 1 ár.
Stk. 5. Tann, sum koyrir motordrivið akfar, sum koyrikort krevst til, hóast viðkomandi treytaleyst er frádømdur rættin til at vera ella gerast førari á tílíkum akfari, verður revsaður við varðhaldi ella fongsli upp til 1 ár, ella um umstøðurnar eru serliga linnandi, við sekt.
§ 58 a. Við sekt verður tann revsaður, sum
1) brýtur § 4, § 11, stk. 1, § 12, § 14, § 16, stk. 5-6, § 16b, stk. 1, § 17, § 18c, stk. 2 og stk. 6, § 19, stk. 1-3, § 19a, stk. 1, § 20, §§ 23-24, § 25, stk. 2, stk. 4, pkt. 2-3, stk. 5 og stk. 6, § 26, stk. 2-3, §§ 27-28, § 29, stk. 1-3 og stk. 5, §§ 29a-e, § 30, §§ 30a-b, § 31, §§ 31a-e, § 32, stk. 1-7, § 32a, § 33, § 33a, §§ 34-35, § 35a, stk. 1, § 35b, stk. 1, § 35c, § 36, stk. 1-3, § 36b, § 37, stk. 2, § 39, stk. 1-2, § 40, stk. 1, § 41, § 42, stk. 1 og stk. 6, § 42a, stk. 1-2, §§ 43-46, § 46b, § 48, stk. 4, § 49, § 51, § 53, § 55 og § 62, stk. 4.
2) brýtur tær við heimild í lógini givnu fyriskipanir,
3) fjónar treytir fyri einum loyvi sambært lógini ella sambært fyriskipanum, útgivnum sambært lógini, ella
4) ikki ger eftir banni ella boðum, ið givin eru sambært lógini ella sambært fyriskipanum, útgivnum sambært lógini.
Stk. 2. Við áseting av sekt fyri brot á § 4, § 16, stk. 5-6, § 17, § 19, stk. 1-3, § 24, stk. 1, § 28, § 29, stk. 1-2, § 29a, stk. 1-4, § 29b, § 29c, stk. 1, §§ 29d-e, § 30, § 31, §§ 31a-e, § § 32, § 32a, § 33, § 33a, §§ 34-35, §§ 35a-c og §§ 36, stk. 1-3, § 36b, § 37, stk. 2, § 39, stk. 1-2, § 42, stk. 1 og stk. 6, § 42a, stk. 1-2, §§ 43-45 og § 45a, stk. 2-3, verður ásett ein herd sekt.
Stk. 3. Sekt fyri brot á §§ 30a og 30b skal ásetast við atliti at almennu økingini av váða, sum brotið á hægstamarkið fyri ferð ber við sær. Fyri brot á hægstamarkið fyri ferð, framd við koyring av bussi og lastbili, hvørs loyvda totalvekt er yvir 3.500 kg, ella vognrøð, samansett av tílíkum akførum og skrásetingarskyldugum, viðfestum vognum, verður somuleiðis ásett ein herd sekt.
Stk. 4. Brot á tær í § 58e, stk. 1, nr. 1-7 nevndu ásetingar og forboð verða tó bert revsað, um steðgurin ella parkeringin hevur verið øðrum at váða ella til óneyðugan ampa fyri ferðsluna.
Stk. 5. Í fyriskipanum, sum verða útgivnar sambært lógini, kann ásetast sektarrevsing fyri brot á ásetingarnar í fyriskipanunum.
Stk. 6. Fyri brot á fyriskipanir, ið eru givnar sambært § 38, stk. 1, kann áleggjast eigaranum ella brúkaranum av akfarinum sektarábyrgd, sjálvt um brotið ikki kann tilroknast honum sum gjørt við vilja ella av ósketni. Fyri sektarábyrgd verður ikki ásett umskiftisrevsing.
Stk. 7. Er brotið framt av partafelag, lutafelag ella líknandi, landinum, kommunu ella kommunalum felagsskapi, kann sektarábyrgdin áleggjast felagnum, landinum, kommununi ella kommunala felagsskapinum sum slíkt.
Inndráttur
§ 58 b. Tá serliga grov ella endurtakandi brot verða framd á ferðslulógina, kann hald leggjast á tað við brotinum nýtta akfarið, um so er, at tað verður mett at vera neyðugt fyri at forða fyri fleiri brotum á ferðslulógina, og um inndrátturin ikki er órímiligur.
Stk. 2. Annars eru reglurnar í borgarligu revsilógini um inndrátt galdandi.
Afturhalding av akførum
§ 58 c. Um bæði førarin og tað motordrivna akfarið, sum brotið er framt við, eru heimahoyrandi uttanlands, kann løgreglan afturhalda akfarið, til skyldugar sektir, steðgi- og parkeringsgjøld, sakarmálskostnaður, endurgjøld ella gjøld fyri lógarbodna ábyrgdartrygging eru goldin, ella trygd er veitt fyri gjaldingini. Um upphæddin ikki er goldin innan 2 mánaðir eftir, at avgerð er fallin í málinum, kann fulnaður gerast í akfarinum.
Stk. 2. Við atliti til at seta í verk hald eftir stk. 1 kunnu nýtast reglurnar í rættargangslógini §§ 782 og 783 um at leggja hald á lutir, ið hildið verður skulu inndragast. Akfør kunnu bert haldast aftur, um tað verður mett neyðugt fyri at tryggja gjalding av teim nevndu upphæddum. Um førarin av órøttum hevði akfarið í varðveitslu, kann hald ikki fremjast.
Stk. 3. Burtursæð frá skyldugum steðgingar- og parkeringsgjøldum kann reglan í stk. 1 ikki nýtast við atliti til førarar, ið eru heimahoyrandi í Finnlandi, Íslandi, Norra ella Svøríki.
Gerðir framdar uttanlands
§ 58 d. Reglurnar í lógini um revsing og frádøming av koyrirættindum verða, við avmarkingum sambært §§ 7, 10, 10a og 10b í revsilógini, at nýta fyri gerðir, ið framdar eru uttanlands.
Stk. 2. Reglan í stk. 1 verður samsvarandi nýtt fyri tann, sum uttan at bróta nakra føroyska fyriskipan, ger ímóti reglum, ið galda í Finnlandi, Íslandi, Noregi ella Svøríki viðvíkjandi:
1) koyring við motorakfari uttan at fyriskipað ábyrgdartrygging er teknað fyri endurgjaldskrøv fyri skaða, ið gjørdur er við akfarinum,
2) skyldu hjá vegfarandi at gera eftir ferðsluávísingum frá løgregluni,
3) ferð á akførum,
4) plássi hjá akførum á vegum, ferðsluleið, møti við ella koyring fram um onnur akfør, sneiðing, vending og koyring tvørtur um jarnbreyt,
5) víkiskyldu,
6) skyldu at geva neyðsendarakførum frítt at fara,
7) skyldu at gera eftir ávísingum, sum givnar eru við ferðslutalvum, signalum ella avmerkingum á akbreyt ella súkklubreyt,
8) steðging og parkering av akførum,
9) banni fyri at nýta akfør ella sløg av akførum á ávísum vegum, t.d. vegna tyngd og stødd á akførum,
10) trygdarfyriskipanum fyri akfør og farm,
11) avmerking av akførum og farmi,
12) ljósbúnaði á akførum og nýtslu av ljósi,
13) farmi og lastevnum hjá akførum,
14) skráseting, nummarspjøldrum og tjóðarmerki,
15) koyring við ongum koyrikorti.
Stk. 3. Landsstýrismaðurin kann skipa fyri, at stk. 2 kann verða nýtt viðvíkjandi brotum, framdum í øðrum londum enn teimum, ið omanfyri eru nevnd.
Stk. 4. § 58a, stk. 4, er ikki galdandi fyri tey mál, ið nevnd eru í stk. 1-3.
Steðgi- og parkeringsgjøld
§ 58 e. Løgreglan kann áleggja eitt gjald fyri brot á
1) § 33, stk. 2, pkt. 1,
2) § 33, stk. 4,
3) § 33a, stk. 1, nr. 1, 2, 4, 6, 7, 8, 9 og stk. 2, nr. 1, tó bert viðvíkjandi parkering framman fyri inn- og úkoyring til og frá húsum, og nr. 4 og 5,
4) § 47a,
5) forboð móti steðgi og parkering, sum er ávíst við merking,
6) forboð móti steðgi og parkering, sum er ásett sambært § 47, hóast forboðið ikki er ásett við merking,
7) aðrar ásetingar um steðg og parkering, sum verða ásettar sambært §§ 47 og 47a.
Stk. 2. Avgerð um áleggjan av gjaldi ber ikki til at kæra til hægri fyrisitingarligan myndugleika. Gjaldið ognast landskassanum ella, eftir samráðing við viðkomandi bý- ella bygdaráð, kommunukassanum.
Stk. 3. Gjaldið verður álagt við skrivligari fráboðan, sum verður fest á akfarið, ella handað føraranum, um hesin er hjástaddur.
Stk. 4. Gjaldsskylduna hevur hann, sum hevur steðgað ella parkerað óregluliga. Verður gjaldið ikki goldið til ásetta tíð, ábyrgdast eisini eigarin (brúkarin) fyri gjaldinum, uttan so tað kann prógvast, at førarin uttan rætt hevði akfarið í varðveitslu. Gjaldið kann krevjast inn við panting.
Stk. 5. Landsstýrismaðurin fyrisetir reglur um:
1) støddina av nevnda gjaldi,
2) mannagongdina við álegging og innkrevjing av gjaldinum.
Stk. 6. Landfútin kann lata serligum parkeringsvørðum heilt ella fyri ein part at hava eftirlit við, at reglurnar, ið nevndar eru í stk. 1, verða hildnar. Landsstýrismaðurin setir greiniligari reglur um starvið hjá parkeringsvørðum.
Stk. 7. Útreiðslurnar av parkeringsvørðum verða goldnar úr landskassanum ella eftir samráðing við viðkomandi bý- ella bygdarráð av viðkomandi kommunu.
Málsviðgerð
§ 58 f. Málini verða viðgjørd sum løgreglumál, smbr. tó stk. 2.
Stk. 2. Er málið um eitt brot, ið kann hava við sær, at frádøming av koyrirættinum kemur upp á tal, verður málið, um tað ikki kann verða avgreitt við samtykki eftir § 58g, viðgjørt eftir somu reglum sum mál, ið verða ákærd av statsákæra.
§ 58 g. Um mál um rúsdrekka- ella promillukoyring ikki verður mett at bera við sær hægri revsing enn sekt, ella tað fyriliggur eitt mál við spurningi um frádøming av koyrirættinum sambært § 59a, stk. 1, nr. 3 ella 4, kann ákæruvaldið, í staðin fyri at lata inn ákærurit til rættin, gera hin skuldsetta kunnigan við, at málið kann verða avgreitt uttan rættarsókn, um skuldsetti viðgongur seg sekan í brotinum og váttar seg fúsan til innan eina ásetta freist, ið eftir áheitan kann verða longd, at gjalda eina í fráboðanini ásetta sekt, og harumframt tekur við treytaðari ella treytaleysari frádøming av koyrirættinum í eitt tíðarskeið, sum er ásett í fráboðanini.
Stk. 2. Viðvíkjandi teirri fráboðan, ið nevnd er í stk. 1, verður reglan í § 930, stk. 1, í rættargangslógini um innihaldið í ákæruriti nýtt samsvarandi .
Stk. 3. Mál um rúsdrekka- og promillukoyring, har spurningurin ikki er um hægri revsing enn sekt, og mál, har spurningurin um frádøming av koyrirættinum verður reistur sambært § 59a, stk. 1, nr. 3 ella 4, kunnu, tá rætturin ikki hevur orsøk til at ivast í, at hin ákærdi er sekur, verða avgreidd við at hin ákærdi í rættinum samtykkir at gjalda eina nærri ásetta sekt og samtykkir treytaða ella treytaleysa frádøming av koyrirættinum í eitt nærri ásett tíðarskeið.
Stk. 4. Samtykki eftir stk. 1 og 3 hava til fremjan og endurtøkuvirkan sama gildi sum dómur.
§ 58 h. Í sambandi við fráboðan eftir § 58g, stk. 1, skal løgreglan kunna hin skuldsetta um, at hann, áðrenn hann tekur støðu til spurningin um samtykki, kann fáa løgfrøðiliga hjálp frá einum almennum verja, smbr. § 733, stk. 1, í rættargangslógini. Verjanum verður latin samsýning eftir teim av løgmálaráðnum í Danmark ásettu takstum fyri samsýning í samsvarandi málum.
29. §§ 59-59 f verða strikaðar og ístaðin sett:
”Frákenning av førararætti
Rúsdrekka- og promillukoyring
§ 59. Rætturin til at koyra motordrivið akfar, sum koyrikort krevst til, tó ikki prutl, skal frádømast førara av slíkum akfari, um hann hevur gjørt seg sekan í rúsdrekkakoyring.
Stk. 2. Frádøming er treytaleys.
Onnur brot
§ 59 a. Rætturin til at koyra tey í § 59 nevndu akfør skal harafturat frádømast førara av slíkum akfari, um so er, at
1) hann við stórum fyrilitaloysi fyri ferðslutrygdini hevur volt fólki ella luti skaða ella elvt til vanda fyri tí,
2) hann hevur gjørt seg sekan í promillukoyring, sambært § 16, stk. 3,
3) hann hevur koyrt við ferð, ið fer upp um loyvdu hámarksferðirnar sambært § 30a, stk. 1 og stk. 3, við meira enn 30 km/t ella eina lægri ferðavmarking, ásett sambært § 30a, stk. 2, ella § 47 við meiri enn 20 km/t.
4) hann undir koyring við einum av teim í § 30b nevndu akførum er farin út um ta loyvdu ferðina fyri tílík akfør ella eina lægri ferðavmarking, ásett sambært § 30a, stk. 2, ella § 47 við meiri enn 20 km/t, ella
5) frádømingin er grundað á, hvussu brotið er háttað, og á tað, sum annars er upplýst um viðurskifti hins ákærda sum førara av motordrivnum akfari.
Stk. 2. Frádøming verður treytað, um ikki førarin
1) við vilja hevur volt skaða á annan persón ella lut, við vilja hevur elvt til nærliggjandi vanda fyri hesum ella annars hevur koyrt motordrivið akfar á serliga fyrilitaleysan hátt,
2) hevur gjørt seg sekan í tveimum ella fleiri tilburðum, ið hvør sær eru fevndir av stk. 1, nr. 1-4,
3) áður er frádømdur koyrirættin treytað, og tann nýggi tilburðurin er gjørdur í royndartíðini, ella
4) áður er frádømdur koyrirættin treytaleyst, og tann nýggi tilburðurin er gjørdur innan 5 ár eftir, at frádømingartíðin er runnin.
Stk. 3. Undir serliga linnandi umstøðum kann frádøming verða treytað í førum, har frádøming eftir stk. 2 annars skuldi verið treytaleys.
Frádømingartíðin
§ 59 b. Treytaleys frádøming verður gjørd fyri eitt tíðarskeið uppá millum 6 mánaðir og 10 ár ella fyri alla tíð. Treytaleys frádøming fyri rúsdrekkakoyring, har alkoholnøgdin í blóðinum undir ella aftaná koyringina er farin upp um 2,00 ‰, verður tó gjørd fyri eitt tíðarskeið upp á minst 2 ár og 6 mánaðir. Sama er galdandi, um alkoholnøgdin í ella aftaná tað í § 16, stk. 1, 2. pkt., nevnda tíðarskeiðið er farin upp um 2,00 ‰.
§ 59 c. Treytað frádøming verður gjørd við teimum treytum, at viðkomandi í eini royndartíð upp á 3 ár frá endaligum dómi ella viðtøku eftir § 58g, stk. 1 ella stk. 3, ikki koyrir motordrivið akfar undir slíkum umstøðum, at koyrirætturin skal frádømast honum. Við treytaðari frádøming verður frádømingartíðin útsett. Undir serligum umstøðum kann ásetast ein royndartíð upp til 5 ár fyri ta treytaðu frádømingina.
Stk. 2. Um tann dømdi ella tann, ið hevur tikið við frádøming eftir § 58g, stk. 1 ella stk. 3, í royndartíðini fremur ein nýggjan tilburð, ið ber við sær frádøming av koyrirættinum, ásetir rætturin eina felags frádøming fyri henda tilburð og tað áður avrádda lógarbrotið.
Afturtøka av koyrirættindum meðan mál er fyri
§ 59 d. Metir løgreglan, at fyritreytir eru fyri, at koyrirætturin verður frádømdur treytaleyst, kann hon fyribils taka aftur koyrirættin. Løgreglan skal í hesum sambandi vegleiða føraran um royndarrættin, smb. stk. 2.
Stk. 2. Tann, hvørs koyrirættur fyribils er tikin aftur, kann krevja, at afturtøkan verður roynd av rættinum. Rætturin tekur við úrskurði avgerð um afturtøkuna.
Stk. 3. Tíðarbilið, har koyrirætturin hevur verið tikin aftur, verður frádrigið frádømingartíðini.
Virkan av kæru o.ø.
§ 59 e. Kæra um dóm, har tað er hend frádøming, aftaná at koyrirætturin hevur verið tikin aftur sambært § 59d, virkar ikki frestandi fyri avgerðina í dóminum um frádøming, uttan so at undirrætturin ger annað av við úrskurði. Í øðrum førum kann undirrætturin eftir áheitan frá ákæruvaldinum við úrskurði gera av, at kæra skal ikki virka frestandi.
Stk. 2. Verður í máli, har koyrirætturin er tikin aftur eftir § 59d, fríkennandi dómur sagdur við atliti at spurninginum um frádøming, ella hendir frádøming treytað, skal koyrikortið útflýggjast, hóast dómurin verður kærdur.
At fáa koyrirættin aftur áðrenn frádømingartíðin er umliðin
§ 59 f. Er rætturin til at koyra motordrivið akfar sambært hesi ella eldri lóg frádømd nøkrum í longri tíð enn 3 ár, kann spurningurin um at fáa rættin aftur, áðrenn frádømingartíðin er úti, verða lagdar fyri dómstólarnar. Fyriløgan fer fram eftir reglunum í § 78, stk. 3, í revsilógini og kann í fyrsta lagi vera, tá ið trý ár eru liðin av frádømingartíðini. Rætturin kann bert fáast aftur, tá serstakar umstøður gera seg galdandi. Hevur rætturin til at vera førari áður verið frádømdur viðkomandi, kann afturveitan av koyrirættinum, áðrenn frádømingartíðin er útliðin, bara henda sum undantak og í fyrsta lagi, tá ið 6 ár eru liðin av frádømingartíðini.
Stk. 2. Er koyrirætturin frádømdur vegna rúsdrekka- ella promillukoyring, kann spurningurin um at fáa koyrirættin aftur tó leggjast fyri dómstólarnar, tá helvtin av frádømingartíðini - tó í minsta lagi 1½ ár - er fráliðin. Um koyrirætturin í slíkum førum er frádømdur fyri allar tíðir, kann spurningurin um at fáa koyrirættin aftur í fyrsta lagi leggjast fyri dómstólarnar, tá ið 5 ár av frádømingartíðini eru fráliðin. Koyrirætturin kann einans fáast aftur, um viðkomandi í minst 1 ár frammanundan, at málið verður lagt fyri rættin, hevur yvirhildið eina eftiransandi viðgerð fyri rúsdrekkamisnýtslu.
Endurgjald fyri afturtøku ella frádøming av koyrirættinum
§ 59 g. Reglurnar í kapitli 93a í rættargangslógini verða nýttar um endurgjaldskrøv fyri frádøming ella afturtøku av koyrirættinum vegna revsisókn.”
§ 2
Henda løgtingslóg kemur í gildi 1. juli 2000, smb. tó stk. 2.
Stk. 2. Landsstýrismaðurin ásetir nær § 1, nr. 12 og 13, koma í gildi.
Stk. 3. § 59f, stk. 2 er eisini galdandi í førum, har koyrirætturin er frádømdur, áðrenn lógin kom í gildi.
§ 3
Spurningar um frádøming av koyrirættinum í sambandi við tilburðir, sum eru framdir, men ikki endaliga dømdir, tá ið lógin kemur í gildi, kunnu einans verða avgjørdir eftir reglunum í hesi lóg.
Stk. 2. Skal koyrirætturin sambært tilburði eftir stk. 1, frádømast eftir reglunum í § 59a, nr. 1, nr. 3, nr. 4 ella nr. 5, er § 59a, stk. 2, nr. 4, tó ikki galdandi fyri eldri frádømingar, sum eru hendar í sambandi við brot á § 16, stk. 1 ella stk 3.
Stk. 3. Frádøming av koyrirættinum eftir higartil galdandi reglum varðveita teirra gildi og hava somu rættaravleiðingar sum treytaleys frádøming, smb. tó stk. 4.
Stk. 4. Um frádømingartíðin er ásett til 6 mánaðir fyri brot á ásetingarnar um ferð, og dómurin ikki er fullførdur, tá ið lógin kemur í gildi, fellur fullføringin ella írestandi parturin av hesi burtur. Hin dømdi skal innan eina freist, ásetta av løgregluni, upp til eina eftiransandi roynd, smb. § 18c, stk. 4. Fyri hesar frádømingar av koyrirættinum verður freistin í § 59a, stk. 2, nr. 4, harafturat stytt til 3 ár.
Tórshavn, 10. mai 2000
Anfinn Kallsberg (sign.)
løgmaður
